Entradas

A moura e a serpe de Taboexa

No libro escrito por Vitor Vaqueiro "Guía da Galiza máxica, mítica e lendaria" hai unha referencia á lenda da moura do coto de Altamira, na parroquia de Taboexa (As Neves). Transcribo literalmente a referencia que se fai no devandito libro: "Da asociación entre moura e serpe dá conta tamén un relato de grande fermosura, procedente de Candón-Taboexa-As Neves. Segundo a crenza, no lugar de Moreira, nun coto coñecido polo nome de Altamira, vive unha moura, que ficou alí gardando tesouros cando se producíu a marcha dos seus restantes conxéneres. Esta moura, dise, leva na cabeza un anelo cunha figura de serpe que, sorprendente e analogamente ao mito da Medusa Gorgona, petrifica a todo aquel que a olle".

El Camino de Santiago, también pasa por As Neves

Existen indicios de un camino de peregrinaje a Compostela por la zona, denominado Camiño da Raíña y cuenta la tradición oral que estos peregrinos, al llegar al lugar conocido como Pousadoiro, en el límite de San Xosé de Ribarteme y Santa Eulalia de Batalláns, camino de A Franqueira, eran agasajados con requesón y miel. La parte del Camino que transcurre por As Neves, coincide con la “Ruta dos Frades”. Esta ruta sigue el camino histórico que seguía la Reina Isabel de Portugal por las ciudades de Porto, Braga, Ponte da Barca, cruzando el Miño hasta As Neves. Luego continúa hasta A Fraqueira, donde descansaba en el Monasterio y seguir a Pontevedra, dirección a Santiago de Compostela. La peregrinación de reyes y reinas lusitanos mostraron el interés jacobeo de la corte lusa emprendiendo en persona la peregrinación. Así lo hicieron Don Enrique de Borgoña y su mujer, la infanta Teresa en 1097, Alfonso II en 1220, Don Sancho en 1244, la reina Santa Isabel de Portugal, que peregrinó a Composte...

"No voi sola" do grupo ARDENTÍA

O grupo de música tradicional “Ardentía” recolléu unha xota popular chamada “No voi sola”, aprendida de Yolanda e Enriqueta de Meder (Salvaterra de Miño). Nesta peza, faise referencia á un serán de Leiradiño, en Taboexa (As Neves). A letra da xota e a seguinte: NO VOI SOLA, NO VOI SOLA Ó SERÁN A LEIRADIÑO NO VOI SOLA, NO VOI SOLA QUE ME PERDO NO CAMIÑO QUE NO VOI SOLA CONTIGO AL BAILE QUE NO VOI SOLA, VOI CON MI MADRE DENTRO DO MEU PETO TEÑO DOUS MUIÑOS A MOERE UN ANDA I OUTRO DESANDA ASÍ FAI O BEN QUERERE QUE NO VOI SOLA CONTIGO AL BAILE QUE NO VOI SOLA, VOI CON MI MADRE DICEN QUE LAS HAI LAS HAI DICEN QUE LAS HAI BONITAS LAS CRIADAS DE SERVIRE PERO NO LAS SEÑORITAS QUE NO VOI SOLA CONTIGO AL BAILE QUE NO VOI SOLA, VOI CON MI MADRE NO VOI SOLA, NO VOI SOLA AL JARDIN DE LA ALEGRÍA NO VOI SOLA, NO VOI SOLA QUE SIN TI ME PERDERÍA.

La elipse templaria

"La elipse templaria", escrita por Abel Caballero, incluye tres breves referencias a Taboexa (Taboeja), en las páginas 64, 85 y 138. Pag. 64: "Cuando llevaban dos horas de viaje, al pasar por el mesón de Taboeja, en el camino que los romanos habían construido, dejadas atrás las riberas del Miño, Indalecio se dirigió a Enric" Pag. 85: "Bernardo, Enric e Indalecio la acompañaron hasta las tierras de Taboeja. Allí se despidieron. Indalecio la había abrazado con fuerza y con cariño". Pag. 138: "-Extraordinario -afirmó Raquel; le relató a Blanca su primer encuentro con él en aquella taberna de Taboeja-. Cree en lo que hace. Nunca he conocido a nadie tan inteligente." Esta novela nos desvela las claves de la misteriosa desaparición de los templarios y de su presencia en las tierras del Apóstol. Galicia, año 1300. Tras el fracaso de las cruzadas, Occidente se fragmenta en núcleos de poder enfrentado. Según la profecía del Apocalipsis, ha llegado el mome...

"Danza de paus" de Taboexa

Imagen
La “Danza de paus” es popular en las provincias de Pontevedra (Mondariz, Taboexa , Ponte Caldelas) y Orense (Allariz, Bande). Son danzas de estructura fija en la que participan de ocho a dieciseis personas que portan bastones de madera. La primera figura es la de “saúdo”, la segunda es la de “paloteo” en dos filas, en la tercera los últimos “bailadores” pasan entre las dos columnas y quedan en el puesto de los “delanteiros”, los demás quedan detrás hasta quedar en la misma posición que el principio. El final lo constituye la “reverencia” a la imagen. El vestuario se compone de pantalón blanco, faja, banda y paño de seda en el cuello, de varios colores. En este video, realizado por unos alumnos de un instituto de Brión, realizan el baile que ellos denominan "Danza de paus de Taboexa".

Fotos del Otoño

Imagen
Kiwi caprichoso- Colores del Otoño-Setas

O "Proxecto Ronsel"

As regueifas ou desafíos cantados, as lendas, os oficios tradicionais e os saberes ligados aos traballos da terra e do mar son exemplos do patrimonio cultural galego. Trátase dunha parte importante da nosa cultura, que se pretende recuperar e poñer en valor a través do Proxecto Ronsel Con este proxecto pretendese evitar a desaparición das formas inmateriais do noso patrimonio inseríndoas na economía e na sociedade da Galiza actual. A acción coordenada da Consellería de Cultura, AGADER e o traballo dos investigadores das tres universidades galegas permiten por en marcha medidas conxuntas para aproveitar ao máximo as sinerxias. Os dous aspectos nos que pon énfase o Proxecto Ronsel son por unha banda a investigación e por outra a promoción. No que se refire á investigación, búscase facer un inventario completo do patrimonio inmaterial e contactar coas persoas e grupos que manteñen vivo o noso patrimonio inmaterial e aqueles que traballan a prol da súa conservación. No que se refire á p...